Nederland nam deel met D35, 40 & 50 en H35, 45 & 50 aan het 1e deel van het Masters Hockey WK2026 (deel II volgt vanaf 6 augustus in Breda, Brasschaat en Antwerpen)
Dankzij alle kwaliteiten, tomeloze inzet, maanden voorbereiding, oeverloos trainen-trainen-en nog eens trainen, wedstrijden oefenen, tactiek analyses en besprekingen, gezond eten, maanden geen alcohol, fantastische supporters, geweldige coaches-trainers-managers-fysio’s sluiten we het toernooi af met:
Zilver voor H50 (met een gouden rand) | Brons voor D35 | 4e plaats voor H45 | meer dan terechte 5e plaats voor D50 | D40 blijft 10e net als H35
Lees ook deze verslagen op Hockey-Magazine
Halve finales WK Masters 2026 (I) zitten er op – wie gaat er voor goud?
Masters Dames 35: een bijzonder team
Het verhaal achter hoe Dames 50 de 1/4F verloor van Nieuw Zeeland
Kwartfinales WK Masters 2026 (I), wie zijn er door?
Halverwege het Masters WK2026 deel I
Masters sociaal actief
WK Masters 2026 na twee wedstrijden
Maak kennis met Team NL Masters Dames 40+: samen op weg naar het WK in Schiedam!
Eén groot oranje-blauw feest: WO35 en WO40 klaar voor het WK Masters
Finale H50 NED vs ENG
Van te voren had je het kunnen voorspellen. De finale gaat tussen Engeland en Nederland. Oranje ligt vaak overhoop met onze Westerburen als het gaat om hockey medailles. Zo ook deze keer.
Engeland brak de score open via een rake strafcorner van Danny. “Dat had hij dit toernooi al 4x eerder gedaan, dus eigenlijk waren we wel gewaarschuwd, p$#x@_(^%&-+q!” zei een van de trouwe supporters langs de kant.
Werk aan de winkel voor TeamNL. Het duurt tot even in het tweede kwart tot Oranje ook tot scoren kom. Een strafcorner in Q1 leverde nog niets op maar in Q2 ging de volgende corner hoog richting het doel …. en de keeper had ‘m niet. Aj, de lijnspeler werkt de bal weg maar… “Hee strafbal” roept iemand uit het publiek en hij had gelijk. De lijnstop raakte de bal met eerst de stick en daarna toch echt met z’n buik.
De penalty stroke is een prooi voor Captain Mark-Jan die onhoudbaar inpusht. 1-1.
In Q3 versiert Engeland ook een strafbal (misschien was ie toch wel terecht) en die gaat er minstens net zo goed in als die van Mark-Jan. 1-2.
Bastiaan krijgt de Engelse supporters weer stil door in het 4e kwart zijn strafcorner kneiterhard langs de goalie te slaan. 2-2.
Er werd daarna pas weer gescoord in de shoot-outs die volgden op het terechte gelijke spel.
Shoot-out Thriller. Engeland mag beginnen en scoort. Nederland maakt gelijk en daarna gaat dit nog even gelijk op zo. Bloedspannend én steeds spannender wordt het want na ieder foutje zijn er steeds minder herkansingen. Dan, gaat het mis bij de vierde van Oranje. De vijandelijke keeper dwingt onze aanvaller naar rechts uit te wijken en met die kleine hoek is scoren onmogelijk. Het kost de aanvaller daarna te veel tijd om met èn een turn èn via de backhand chip nog binnen de tijd te scoren (hij ging er in maar duidelijk buiten de 8 sec), de shoot-out score blijft op dit moment 3-4. Engeland staat voor en mag de laatste van de serie nemen. (K) Jeroen stopt deze, het Oranje legioen gaat uit haar dak, maar…. Engeland mag ‘m overnemen, grrrr. En ja die gaat er natuurlijk wel in, de achterstand is niet meer in te halen. Engeland Kampioen en Nederland pakt zilver, …met een gouden rand.
Een toeschouwer zei treffend: “We zijn mega trots, wel met een traan”
Australië (verloor in halve finale van Nederland) pakt het brons ten koste van Duitsland.
Hoe verging het de teams na de poulefase die de finale niet haalden?
Dames 35 – troostfinale
De poulefase werd afgesloten met een vierde plek na twee keer winst en een keer gelijk. Geweldig mooi resultaat voor dit ‘combinatie team met een verhaal‘*.
Daarna werd in de kwartfinale knap met 3-0 van Argentinië gewonnen; op naar de halve finale. De strijd om de finale plek tegen de Engelse dames was heroïsch. De geparkeerde bus en opgetrokken Engelse muur bleek niet te overwinnen; de Engelse dames hadden er helaas in het begin wel al eentje in gedrukt via een SC (0-1 bleef de eindstand). De troostfinale werd ons lot.
En zo mochten ‘wij’ om het brons strijden tegen onze Oosterburen, Duitsland; die de Oranje dames nog kennen uit de poulefase waar de Zwart-Witten net iets sterker waren dan wij (1-2).
Oranje had er zin in. Het ‘jonge’ team heeft zich formidabel ontwikkeld van niets begin 2026 naar nu de strijd om de derde plek. Q1 zorgde de Oranje Leeuwinnen er voor dat ze controle op de tegenstander kregen. De eerste twee corners gingen er echter niet in maar die ene van de Oosterburen gelukkig ook niet.
Hoewel duidelijk was dat Oranje beter was duurde het tot laat in Q2 voordat dit omgezet werd in een voorsprong. Veronique tekende voor de 1-0, hèhë dat gaf rust.
Jiske benutte aan het einde van Q3 de derde Nederlandse corner van de wedstrijd waarmee het vertrouwen in de goede afloop sprongen naar voren nam.
Q4 was om je vingers bij af te likken. Het leek alsof de Leeuwinnen nog geen wedstrijd hadden gepeeld de voorgaande negen dagen. De Duitsers werden telkens klem gezet, uitbraken door goede tackle-backs gepareerd, de speelsters van TeamNL vonden elkaar alsof vanzelf en aanvallend scoorden Veronique, Lin en Maruschka wat een klinkende 5-0 zege betekende. BRONS. Daar kan je mee thuiskomen!
Engeland kreeg Nieuw Zeeland op de knieën en won met 2-1 het goud.
Heren 35 – 9/10e plaats
De poulefase kwamen de mannen in de jongste Masters leeftijdgroep niet zo succesvol door als ze zelf hadden gewild en met iets meer geluk ook hadden gekund. Blijkt wel dat ook de betere spelers uit de andere landen van de wereld het Master hockey weten te vinden. Dat is mooi voor hen maar in Nederland is er nog werk aan de winkel. Daar is H35 wel een heel eind mee op de goede weg. De spirit in het team kan je de hele week al ver buiten het hockeycomplex voelen zoveel stralen ze uit.
Tizian, Jim, Laurens en nogmaals Jim scoorden voor Oranje in een gelijk opgaande strijd. Natuurlijk ben je als niet onafhankelijke toeschouwer altijd van mening dat ‘wij’ beter zijn en dat was dus ook zo ;-). Toch kregen de Schotten het voor mekaar om óók vier keer te scoren. Tsja, dan ga je de loterij van de shoot-outs in.
De loterij eindigde op z’n Hollands zullen we maar zeggen. Overzeese buren sleepten de ballen net iets beter langs onze keeper dan wij het deden. NED 2 – SCO 3 score na 5 pogingen betekend dat we Tiende van de wereld zijn geworden. De ervaringen gaan mee naar het volgende toernooi, de EK27 en met alles wat er geleerd is gaat het team daar nog beter vlammen. Na alle inspanningen van de afgelopen twee weken smaakte het bier bijzonder goed.
Dames 40 – 9/10e plaats
De poulefase werd afgesloten met een tiende plek. Daarna was Schotland de opponent in de cross-over wedstrijd. Bekwaam wonnen de dames met 2-0, Karlien en Katinka tekenden voor de treffers van Oranje. Daarmee borgden ze dat de laatste x-over van het toernooi om de hoogst mogelijke plaats ging.
De laatste (X/O) wedstrijd van het toernooi ging voor de Oranje veertigers nogmaals om de 9/10e plek. Nieuw Zeeland en onze Leeuwinnen gaven nog een keer alles en dat bleek want tot de 59e minuut was het nog 0-0. Oranje scoorde via een strafcorner van Karlien maar de bounce back van de Kiwi’s in dezelfde minuut maakte de eindstand 1-1. Shoot-outs! Hier hebben we nog wat te verbeteren. De eerste ronde misten beiden, daarna ging het voor TeamNL bergafwaarts. Waar wij er nog maar één in kregen lukte het de Nieuw Zeelanders om er drie in te prikken. D40 eindigt op dezelfde plek als na de poule. Hulde voor de strijdlust van de dames en dank aan het publiek en andere teams die in grote getale de dames hebben aangemoedigd.
De dames hebben op hun website meer dan tien rapportages downloadbaar klaar staan, lees deze prachtige verhalen vooral eens door!
Heren 45 – troostfinale
Derde of vierde worden dat maakt nogal wat uit. De opdracht voor de Hollandse Leeuwen was duidelijk. Grijp die Engelsen bij hun virtuele strot en laat zestig minuten lang niet meer los.
Via een toch wel zeer dramatisch verlopen halve finale ging het nu om Brons. De bovenstaande “zestig-minuten-lang-niet-loslaten” opdracht was er niet voor niets. Tegen de Australiërs had Oranje een 2-1 voorsprong in de halve finale zes minuten voor tijd. In twee minuten werd de voorsprong omgedraaid door twee goals van de Down-Under mannen (2-3 eindstand, #geen finale, #3/4e plek, #zo snel kan het gaan).
Engeland had in haar halve finale verrassend de shoot outs verloren van Ierland. En was dus uit op revanche op zichzelf en winnen van Oranje. Beide teams dus tot in de tenen geïnspireerd om er vol voor te gaan, en dat deden ze.
De laatste wedstrijd: In de negende minuut sloegen niet TeamNL maar de Engelsen toe via een rake strafcorner van het kanon van de Engelse 45-ers Ali Gahnzanfar dat was al de zesde van het toernooi voor hem. Hij herhaalde dit kunstje nogmaals in de zesentwintigste minuut. Nederland stond daarmee net voor de rust met 0-2 achter.
Drie strafcorners ten spijt in Q3 werd er niet gescoord door onze mannen. De Engelsen waren meer bezig met hun defensie dan dat ze aanstalten maakten er nog een te maken en dat gebeurde dan ook niet; de gasten nemen daarmee wel het Brons mee naar huis. Onze mannen hebben de meer dan dierbare herinneringen aan een prachtig toernooi om mee te nemen.
Australië (3) en Ierland (2) verdeelden het goud en zilver in de finale.
Dames 50 – 5/6e plaats
Tsjonge wat was het toch jammer dat dames 50 de kwart finale van Nieuw Zeeland verloor. Dit lag echt niet aan het Oranje team. De korte rusttijd tussen Poule en Q4 waar mac een uurtje of vijf slaap in zat was daar volledig debet aan. Immers in de Poule won TeamNL nog relatief makkelijk van de Kiwi’s.
Spanje wachtte om 08:00u op de laatste dag van het toernooi op onze dames om te beslechten wie er vijfde en wie er zesde zou gaan eindigen op dit prachtige WK.
Het werd een attractieve en sportieve pot. Alix zette in het eerste kwart via een strafcorner Oranje op voorsprong, 1-0. Het leek even mis te gaan net na de halverwege rust: een veldgoal van de Spaanse Mariana. Met haar treffer bracht zij ESP op gelijke hoogte 1-1.
Sacha stelde echter snel orde op zaken door twee minuten later een goede NED aanval af te ronden; fijn om direct na de Spaanse treffer weer de voorsprong te pakken.
De 2-1 kwam nog even in gevaar door twee gele kaarten voor Oranje in de laatste minuten van de wedstrijd. Het verlossende fluitsignaal kwam echter op tijd en zo werd er sportieve revanche genomen op het buiten eigen schuld mislopen van de halve finales. Vijfde, Hulde, fantastisch toernooi Dames.
Lees de nieuwsberichten van Dames 50 op hun eigen site, opgeteld lezen ze als een prachtige roman.
#Masters Hockey Nederland #NederlandHockeyMasters #Oranje #Oranje dames #TeamNL #WCMastersHockey2026 #WKMASTERS2026 #WMH Masters