Zondag is voor de meeste teams de laatste dag van het WK Masters Hockey 2026 (II) toernooi en de IMC 2026 Cup en dus de grote finales dag. Het goud, zilver en brons ligt bijna klaar. Maar eerst die halve finales nog... De spieren en gewrichten zijn na soms wel al vijf of zes wedstrijden meer dan 'gevoelig'. De meeste teams zijn ook al niet meer volledig, warmte en inspanningen hebben hun tol geeist.
Billy Ocean zong het al in 1985: "When the going gets tough, the tough get going". Wie waren the Dutch Toughests?
Op onze knieën maar heel erg graag liepen we onze ereronde als dank aan het publiek
Nederland behaalde gisteren al fantastisch goud in de Heren 80 competitie. Daar kwam in de IMC cup zilver bij voor de mannen van 80b. Zij versloegen het onverslaanbaar geachte Engeland met 3-1 "well done chaps". Volg het medaille klassement hier
De mannen van 55 daar kan je op rekenen, ook heel vroeg om 08:00u. Vandaag was het België die ging proberen de Dutch-streak te doorbreken. Het werd een mooie clash der lage landen. Oranje ging lekker de halverwege rust in. Drie minuten ervoor puste Rutger de slim afgeschoven corner (4e voor NL) makkelijk in, 1-0. Daarvoor was het Oranje die aandrong en België die gevaarlijk counterde. Na rust werd het aanmerkelijk fysieker over en weer. De finale stond duidelijk op het spel. Paul maakte zeven minuten voor tijd handig gebruik van wat verwarring bij de Belgische verdediging en lepelde met zijn backhand de 2-0 binnen.
Engeland en Duitsland, gestart om 10:00, hielden het regulier op 0-0 in de andere halve finale. Zo hadden de Oranje mannen mooi de gelegenheid om de shoot-outs van de concurrenten voor het goud te analyseren. De Westerburen deden dat beter dan onze Oosterburen (4-2). We krijgen dus een herhaling van Oranjes openingswedstrijd van 8 augustus. Die werd comfortabel met 4-0 gewonnen, maar dat zegt niets in de grote finale! Zondag 15:00u Brasschaat (1) NED-ENG, komt dat zien.
Dames 55 ook zo vroeg spelend werd uitgeschakeld voor het goud. Zij schreven er het volgende over aan hun supporters.
Helaas, helaas, het heeft niet zo mogen zijn. Ondanks een fantastische start met in de laatste minuut van het eerste kwart een goal van Monique ✨ en veel mooie reddingen van keeper Marty 👏🏼, hebben de Argentijnse dames fel en vol passie onze WK-droom uiteen doen spatten. Twee maal scoorden zij uit een strafcorner. In de laatste kwart hebben we met elf veldspelers alles gedaan om op gelijke hoogte te komen, we kwamen dichtbij en versierden in de laatste 20 seconden een strafcorner. Die leverde niet het gewenste resultaat op en dus bleef het 1-2 voor Argentinië. Direct na het fluitsignaal stonden we eventjes ontgoocheld en gedesillusioneerd op het veld. We hebben en nemen tijd om de teleurstelling om te zetten in eagerness voor de bronze medaille🥉🥉: zondag om 16.30 uur is Engeland onze tegenstander in de troostfinale (Brasschaat 2). Alle steun on- en offline is welkom en wordt enorm gewaardeerd🏑🧡🏑
Een thriller werd het. Dames 60 trof "Angstgeghner" Engeland in de 1/2e finale.
Onder andere door een sublieme motivatie video was Oranje helemaal klaar voor de battle. Dat het in voorgaande edities tegen de sterke Engelse dames vaker misging dan goed werd in de video vooraf goed neergezet als juist een kans en kracht voor Oranje. Michael Jordan sprak over de duizenden punten die hij miste, de keren dat hij de beslissende worpen mocht nemen maar niet maakte, etc. De video stond bol van sublieme analogieën met TeamNL dat geweldig in het toernooi gegroeid is.
Het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Talent is leuk maar inzet en wilskracht is nog veel belangrijker (in die laatste categorie zijn er altijd minder zei de motivational video coach nog). En bij de Masters is daar nog een heel belangrijk element: Team Spirit. En op al deze punten scoorde Oranje al langer goed maar vandaag helemaal uitmuntend. Logisch dus dat de Engelsen niet in hun vertrouwde spel en op vertrouwde voorsprong kwamen. Logisch dat het uitdraaide op de shoot-outs en logisch dat al dat bloed zweet en tranen werk, eerdere ervaring en pure wilskracht deze keer zorgden voor de overwinning. THE DUTCH LADIES ARE GOING FOR GOLD! Zondag 13:00 Brasschaat 1.
Heren 60 redde het niet tegen de Kangaroos from Down Under. 0-0 betekende shootouts waar in the sudden death onze Leeuwen niet slaagden de keeper te passeren. Australië deed dat wel en zij gaan door naar de finale. Nederland gaat nog een hele kluif krijgen om het brons te pakken tegen Ierland wat nipt van Engeland verloor. Ierland won van Oranje in de poule met 4-1 waar pas in de laatste minuut de enige goal van Oranje werd gemaakt. Brons Match: Zondagmiddag 10:30 Brasschaat (2).
Op Breda werkte Heren 65 de Semi-Final tegen Argentinië zich "het snot voor de ogen" zoals Jan dat zei na afloop. De twee kemphanen om de plek in de finale waren aan elkaar gewaagd. Er werd hard verdedigd maar geen doelpunten toegestaan aan elkaar. Maxima's landgenoten haalden wel twee corners in Q1 en Q2 maar wisten die niet te verzilveren door goed Oranje verdedigend werk; 0-0 halverwege. De Zuid Amerikanen leken maar twee wissels te hebben, was de rest dan allemaal geblesseerd? Dat biedt kansen dachten we nog. De derde corner voor de blauw-wit gestreepten in de 45e minuut was helaas raak, dat deed zeer 0-1. Alles werd op alles gezet in het laatste kwartier maar dit mocht niet meer baten.
Engeland vs Australië vochten hun robbertje uit in SF2 waarbij Engeland aan het langste eind trok (1-0). Morgen zal om 18:15 Australië gaan proberen om onze Leeuwen van het brons af te houden.
Dames 65 hield ongelofelijk goed stand tegen de bérinnen sterke Hockeyroos van Down Under. 0-0 na zestig minuten. Shoot-outs. In een split second wordt alles beslist. Maanden voorbereiding, training, lachen en huilen. Zij prikten er eentje in, wij geen-een. Helaas alleen Brons nog mogelijk. De laatste tegenstander komt van nog net iets verder weg dan de vorige. Zondag vroeg, 08.30u treedt Oranje aan tegen Nieuw Zeeland voor het Brons. Finale gaat tussen ENG en AUS.
De Heren van 70 jaar kregen Engeland niet op de knieën in de 1/2e Finale. Misschien scoorde TeamNL wel wat te snel in de wedstrijd de 1-0, 4e minuut. "Verslapten we daardoor en waren zij daardoor meer getriggerd?". "Misschien wel ja.." gaf een van de bezweette spelers van Oranje na afloop aan. Lag het aan de hitte? "Nee die is voor iedereen hetzelfde, maar warm was het wel ja." Engeland won verdiend met 3-1 en neemt het in de finale op tegen Australië.
16:30 Breda veld 2 Troostfinale om het Brons NED vs WAL
Dames 70 verloor de lastige wedstrijd tegen Australië waarmee de weg naar de medailles doodliep. In de strijd om de 5e/6e plaats rehabiliteerden de Grand Ladies from Holland zich tegen die uit Schotland. Susy scoorde op mooi tactisch moment net voor de rust, 1-0. Die stand kwam niet meer in gevaar, wel had Oranje kansen om verder uit te lopen via o.a. corner 3, 4 en 5 maar 1-0 bleek genoeg. Een mooi toernooi gespeeld en heel veel geleerd! Vijfde.
Heren 75. In de halve finale bleef het lang onbeslist. Oranje kreeg maarliefst 8 strafcorners maar wist er niet een daarvan over de lijn en tussen de palen te krijgen. Typisch Duits om dan de enige corner die je krijgt er wil in te drukken. Dit gebeurde in kwart 4 waardoor er weinig tijd overbleef om het recht te trekken. Het lukte Duitsland wel om de bus te parkeren en het slot erop te houden. NED team gaat op voor brons tegen de Engelsen. Breda veld 5 14:15u.
Hoe de QFinale voor Heren 60b verliep had u nog tegoed van ons dus dat eerst. Heren 60b was getergd. Nipt verloren tijdens het oefentoernooi op Loenen. Paar illegale spelers destijds bij de Oosterburen. 1974 nog vers in het geheugen. Duitsland moest er dus nu aan geloven en dat lukte. Het wedstrijdverslag van Stefan spreekt boekdelen.
Gisteren was het zover, de kwartfinale tegen Duitsland B Tevens het begin van de knock out fase. Hier kun je geen punten meer morsen, alleen de beste mag door, no excuses.
De voorbereiding was degelijk; beelden teruggekeken, tegenstander geanalyseerd, tactiek uitgebroed en afspraken gemaakt. Há, laat dat maar aan Heer Ollie over! Wederom maande hij ons tot rust en overzicht , dan zou het goedkomen. We waren immers de afgelopen dagen lekker in onze tournooivorm gegroeid, het werd tijd om te gaan pieken. We hadden nog meer goede redenen om extra getergd te zijn.
Zo was daar nog de gezworen wraak op “Het Bedrog Van Loenen”, waar ze in de laatste minuut van ons wonnen maar met onreglementaire spelers naar later bleek. En natuurlijk hadden we 1974 ook nog steeds vers in het geheugen.
Enfin, na een fijne warming up, onder leiding van onze gedreven captain Steef, begon het. In het eerste kwart een beetje aftasten, lekker rondspelen en mogelijk gaatjes zoeken. Duitsland idem, dus niet zoveel spektakel nog. Het was ook nog 34* Celsius en hoge luchtvochtigheid dus niet meteen helemaal los. Tweede kwart toch een moment van onachtzaamheid, een beetje ruimte in de cirkel en Duitsland had hier genoeg aan om een veldgoaltje te maken. Met 0-1 achter dus de rust in.
Direct na rust liep Duitsland achterin even te prutsen en dat was genoeg voor goaltjesdief Eric om de linksback de bal te ontfutselen en en passant de keeper te foppen. 1-1! In ondertal nog wel want 1 van ons zat ff uit te puffen op het strafbankje. Een mooie opsteker. The game is on again.
Duitsland was merkbaar geïrriteerd door de weggegeven voorsprong en wij voelden dat het momentum onze kant op kantelde. Toen zij ook nog eens tegen geel en groen aanliepen, sloeg de balans door naar onze kant. Een doorgeschoten strafcorner werd alsnog opgepikt en via rechts tot cirkelpenetratie verwerkt, wat eindigde via een mooie kaats van Frank N. in een panna voor de keeper. 2-1. En we gingen door. Direct na begin van het 4e kwart een nieuwe strafcorner. Aanschuif, stop, uithaal, alles klopte en Frenkie kon weer een goal bijschrijven:
3-1. Wouw! In de verte begonnen medailles te gloren. De inzet en focus bleven goed en ja we maakten ook foutjes maar de wil om het af te maken was bij iedereen tastbaar en streek alles glad. Drie minuten later nóg een strafcorner. Laten we de Zorro eens proberen. En ja, weer klopte het en Peter kon de 4-1 in het net pushen. Un-bloody-believable ! Nog 10 minuten. Was dit dan zo’n dag?!! Ik moet hier nog vermelden dat het thuisfront peentjes zat te zweten omdat onder de streamingbeelden de stand van 3-3 werd gecommuniceerd. Op z’n Dragons dus. Gelukkig hadden we onze Evert Jan zeer hoorbaar langs de kant en behalve dat ie ons naar de overwinning coachte, bracht ie ook de zenuwen in Nederland tot bedaren. (Wie zegt er nog dat mannen niet kunnen multi-tasken?). Gelopen race, zegt u? Nou niet helemaal. Het werd nog knap spannend want de Duitsers gaven nog niet op. (Do they ever?) En hun alles of niets offensief was best scary.
In de 54e minuut maakten ze 4-2 (sc die niet buiten cirkel is geweest maar toch geteld werd) en zelfs vlak voor tijd nog 4-3 (ook hier ging overigens een niet bestrafte overtreding aan vooraf). In de laatste minuut nog twee strafcorners tegen. Maar met zweet, concentratie en techniek werd alles gepareerd en klonk het bevrijdende fluitje. Wit hätten es geschaft!!
Een mooie ontlading, veel blijdschap en Heer Ollie in zijn nopjes. Bedankt supporters, bedankt kijkers thuis! Bedankt Duitsland dat zich ‘n zeer sportieve verliezer toonde. The journey continues. In opperbeste stemming terug naar de Villa waar het nog lang onrustig bleef.
In de halve Finale vs de Aussies waren door alle coach adviezen, de fysio inspanningen en de prima verzorging van de inwendige mens de mannen van 60B weer volledig opgeladen. Het verslag zal alle bovenstaande superlatieven gaan overtreffen want WE STAAN IN DE FINALE! T/m de shoot-outs waren Oranje en Australië soort van gelijk aan elkaar. En dan die voorlaatste shoot-out... "Lex pakte 'm" en de laatste S-O: "HIJ PAKT M WEER'. Daarna bleef het nog lang onrustig in de Supportersappgroep. Het team moest snel door en naar bed want om 09:00 is Engeland aan de beurt, Silver or Gold? We'll see.
Dames 65B – The Australian Spirits Ocean team stond bij zonsondergang op het programma van Dames 65b om te gaan battelen voor de 5e/6e plaats. Taaie tegenstandsters die in de poule net boven Oranje waren geëindigd. Net na de rust was Oranje nog niet scherp. De vijfde strafcorner werd in de 31e minuut door Down Under verzilverd. De rust had hen kennelijk erg goed gedaan. 0-1 achter, Damn. De Leeuwinnen gaven nogmaals alles wat ze in zich hadden. Helaas scoorde de Spirits nogmaals (0-2) en eindigt D65b als zesde in de IMC2026 WO65 competitie.
Heren 65B – Helaas de halve finale lukte het TeamNL niet om het Australische Southern Cross te pakken. Met 2-3 moest het hoofd gebogen worden en zullen de zinnen nu morgenochtend vroeg in de strijd tegen Engeland B op het brons gezet gaan worden; 16-8 om 08:15.
Heren 65C – Heeft haar laatste wedstrijd tegen de Thistles met 2-1 verloren en blijft dus steken op 1 overwinning dit toernooi tegen de Alliance.
Heren 70B – Southern Cross Blue was in de halve finale uiteindelijk te sterk voor onze Oranje mannen. Eindstand 1-1 betekende shoot-outs en daar was SX beter in (3-4). Zij door wij naar de troostfinale op Zondag 10:15u veld 5 van Breda.
Heren 75B – In de halve finale traden op: Southern Cross en Oranje. Partijen maakten er een mooie wedstrijd van. In Q3 was de strijd volledig ontbrandt waarbij Nederland wat vaker aan de rem moest trekken (2x geel, 2x groen) dan het Australische touringteam (1x groen). De defensie van Oranje stond toe dat de Kangaroos in dit kwart een drietal corners kreeg (NED 1x in Q2) maar zorgden er ook voor dat zij daar niet uit scoorden. Prima tactiek. Na meer dan 60 minuten stond de brilstand nog steeds op het bord. De shoot-outs nam Oranje beter dan de Australiërs, 4-2 winst en dus werd de Finale bereikt. Morgen 12:15 ENG B v NED B Finale om de IMC Cup Gold/Silver
In tegenstelling tot vorige wedstrijdverslagen is dit verslag bewust in de “wij”-vorm. Elke andere vorm is niet op zijn plaats. Zo meteen snapt de lezer dat wel.
Trainers Remco en Tie hadden ons al een jaar lang gewaarschuwd voor het loopvermogen van Australië. Wij mochten nu ervaren dat geen letter daarvan gelogen was. Maar coach Olivier had ons mentaal, tactisch en technisch optimaal voorbereid. Wij hadden besloten nog meer energie te geven voor elkaar dan zij en spraken af een onbreekbare keten te vormen. Zo voelden wij het ook en captain Steef leidde dit voor de wedstrijd prachtig in. In het eerste kwart werd nu eindelijk wel door ons gescoord. Kos pushte een strafcorner prachtig in na goed aangeven van Tony en stoppen van Steef. We hadden afgesproken de rust te bewaren en speelden het eerste en tweede kwart dus rustig uit, zoals Olivier had gevraagd. De video analyse door Steef van de verdedigende strafcorner betaalde goed uit. Australië wist niet te scoren uit enkele strafcorners. Al met al werd het wat rommeliger in het tweede kwart. In Q3 was dat beeld niet anders en wisten de Aussies door te drukken. Even was de dubbelde guard waar we zo “vermaard” om zijn niet aanwezig en wisten zij een friemelgoal te maken. Niet fraai maar hij telt wel. 1-1. Het strijd-feest kon opnieuw beginnen en de messen werden geslepen. Dat was o.a. aan de groene kaarten over en weer wel te zien. De Australiërs kregen in het vierde kwart nog een strafcorner, die Tony met zijn snelheid prachtig eruit liep. We liepen ondanks het goede wisselbeleid op onze laatste benen. Kapot waren we en konden alleen nog maar enkele speldenprikken uitdelen tot het eindsignaal viel. De vraag was of we daar nu blij mee moesten zijn. Shoot outs waren namelijk het volgende station.
Coach Olivier verzamelde het team bij zich en vroeg wie zich comfortabel voelde om een shoot out te spelen. Niet geheel onverwacht vanwege de slijtageslag was het animo niet zo groot. Vijf kanjers wisten uiteindelijk de moed te verzamelen. Captain Steef groepeerde het team om de keepers en deze vijf heen en wist zo alle energie en vertrouwen over te brengen. Dit hadden we nog nooit meegemaakt en was broodnodig. De vijf en keeper Lex wisten op prachtige wijze met steun van het collectief inclusief weer al het publiek hun taak uit te voeren. Er zaten werkelijk juweeltjes van shoot outs tussen. Met 4-3 werden de shoot outs gewonnen van Australië!
Het gehele team rende naar Lex toen hij de laatste Australische shoot out wist te pareren. Hij werd bedolven onder zijn uitzinnige team. Tranen vloeiden binnen en buiten de lijn, zo groot was de ontlading. Down under was eindelijk down under, maar toonde zich na afloop grootse sportsmen. Wat een prachtige gasten zijn dat toch. Twee Spa of 0.0 verder en afscheid nemend van onze fanbase vertrokken we naar ons verblijf in Meerle om de zeer schaarse tijd tot de finale morgenvroeg om 09.00 zo goed mogelijk te gebruiken.
Op onze knieën maar heel erg graag liepen we onze ereronde als dank aan het publiek.