dinsdag 11 augustus 2026 12:57
dinsdag 11 augustus 2026 12:57
Waar binnen de Masters de A teams strijden om de Wereldtitel wordt er tegelijkertijd door Landen-B/C teams en excuus, heel oneerbiedig gezegd touringteams als Alliance, LX, Thistles en Southern Cross gestreden om de International Masters Cup (IMC).
Deze klasse is enorm aan het groeien. IMC biedt ruimte aan alle hockeyers die prestatie belangrijk vinden, internationaal hockey ambiëren, maar om welke reden ook de hoogste trede, de A lijn, niet weten te halen. Grote landen vormen B en zelfs C teams. Mixed teams zijn er ook. Binnen deze teams kunnen teamgenoten bestaan uit een verscheidenheid aan Nationaliteiten.
Bijvoorbeeld Alliance is een Masters vereniging die specifiek met het doel is opgericht (initiatief van NLse Masters) om alle hockeyers mogelijkheid te bieden voor deelname aan internationale toernooien. Neem een heel klein hockeyland als bijvoorbeeld Lithouwen. Dat zal niet in staat zijn om een team in een, zeg maar enige, leeftijdsklasse op de been te brengen. Hopelijk ooit in de toekomst wel maar voor nu zou je als hockeyer dan nergens aan kunnen deelnemen. Zo’n speler wordt lid van de Alliance en doet samen met andere ‘enkelingen’ mee aan het IMC toernooi.
Iedere fitte en vaardige hockeyer die plezier heeft in het spel en internationaal wil spelen maakt kans op een Nederlandse selectie. A, B, C…
Bij de jongere Masters, tot ca 59 jaar zie je in Nederland niet heel veel IMC teams. Spelers die niet de A selectie halen hebben vaak alleen maar dat hoogste level als doel, en als ze afvallen concentreren ze zich op hun clubteam. Maar wat als je nou net niet er bij zit en wel heel graag die internationale vibe wil meemaken. Je bent dan aangewezen op bijvoorbeeld een Alliance team.
Vanaf 60 is er in Nederland bijna altijd wel een B team. Daar gaat het er vaak niet veel minder gedreven aan toe dan bij A teams. Sterker nog, soms zie je dat de cohesie binnen zo’n team groter is dan ‘Haantjes’ teams waar men elkaar enkel vindt in de gezamenlijk drift naar de prestatie. B teams trainen soms zelfs vaker dan de A teams. Maar dan is het wel goed te weten dat veel spelers uit A binnen hun clubteam al veel trainingsarbeid verrichten en vaak meespelen in veel jongere teams wat hun zondag inspanning best heftig maakt.
Bij B zie je dat er ook op sociaal vlak mooie binding ontstaat (samen be-leven) en ‘men’ het gewoon leuk vindt om samen te werken aan verbetering, trainen en er ook gemeenschappelijke activiteiten bij doet.
Jongere IMC teams zijn welkom maar in de jongere leeftijdsgroepen is het voor veel hockeyers lastig om naast de clubteam verplichtingen, het gezin en het werk voldoende tijd vrij te kunnen maken voor een toch ook best intensieve IMC team verplichting.
Een goede inkijk in wat in NL een B team beleeft geeft onderstaand wedstrijdverslag van de IMC mannen H60-B. Zij speelden op de tweede Brasschaat locatie (HC Olympia) in Antwerpen tegen niet de minste tegenstander: Engeland.
Zondag 9 augustus 2026
Het is vandaag erg warm. We rijden naar HC Olympia en de thermometer van de Jaguar van Erik wijst 31 graden aan. Gelukkig doet de airco van deze Engelse auto het niet zodat Frankie, Roland en ik 30 min lang zitten weg te puffen. “Laat de kwaliteit van deze auto een voorspellend signaal zijn voor de kwaliteit van het Engels team waar we straks tegen moeten spelen”, praat ik mezelf hoopvol in. Gelukkig maakt de constante stroom geweldige grappen van komisch duo Frenkie en Roland er een kort en vermakelijk ritje van. Jullie hadden er als fly on the wall graag bij willen zijn kan ik je beloven.
Eerder op de dag vierden we de 60e verjaardag van Tony en reikte Stefan V na een leuke speech het kado van de Antwerpse vogeltjesmarkt uit: een eenpersoons opblaasbad al dacht Tony dat het twee cavia’s waren die hij net ook in Peru had gegeten.
Ik mag zeker niet onvermeld laten het enorm waardevolle werk dat Yvette van Neural Reset Therapie verricht had om alle pijntjes, blessures en stijve spieren bij de teamgenoten in no time aan te pakken. onvoorstelbare resultaten weet zij te bereiken. ik kan haar alleen maar aanbevelen aan de lezer.
Voor ons vertrek had onze coach Olivier de teambespreking geleid en opstelling gedeeld. De groen en blauwe magneetjes gingen in rap tempo over het whiteboard heen om balbezit en niet balbezit situaties goed uit te leggen. Een zeer belangrijk fase van de wedstrijdvoorbereiding om onze taken per positie scherp tussen de oren te krijgen.
Olivier denkt overal over na en heeft op alle vragen en situaties een antwoord. Zo ook op onze tegenstander Engeland lx white. Hij had de videobeelden geanalyseerd van hun wedstrijd tegen de Aussies en kwam met een verrassende opstelling en strafcorneraanpak.
Het speelkwartier was voorbij. Onze captain Stephan had een goede warming up uitgedacht en je merkte dat iedereen supergeconcentreerd was in de uitvoering daarvan. Ik was daar erg blij mee. Dit was een goede voorbode.
Het was inmiddels bewolkt geworden waardoor het wat dragelijker was om te spelen. Extra drinkpauzes waren niet nodig. De line up ving aan, presentjes voor de tegenstander werden uitgewisseld en de toss gedaan. Wij kregen de uitslag, zij de andere kant van het veld.
We startten als een wervelwind. De Engelsen wisten niet waar ze het moesten zoeken. Na een mooie rush van Frenkie ontstond een scrimmage waaruit Frank handig wist te scoren na 3 min. De irritatie sloeg toe in de UK.
Dit zou de wedstrijd van Frank worden. Hij was super op dreef en effectief en versierde nog drie strafcorners. Tweede en derde kwart van de wedstrijd bleven we aanvallend spelen en bij de incidentele speldenprikken van de Engelsen liepen zij tegen dubbele dekking van ons aan. Trotsmakend spel om te zien. Dit was de passie en inzet die we wilden tonen. Wat helemaal prachtig was om te zien waren de familieleden en vrienden die in grote aantallen langs de lijn stonden en zelfs spandoeken en fakkels hadden meegebracht. Supergaaf. Als verrassing en per abuis was niet Engelse tea meegenomen maar Tie, een van onze toptrainers.
Het vierde kwart werden ook wij moe en dat zag je in ons spel. Coach Olivier liet ons in de video-analyse die we om 01.00 uur ‘s nachts gezamenlijk doornamen (hoezo fanatiek) haarfijn zien waar de organisatie stokte en wat en hoe we ieder van ons kan verbeteren. Een lesje nederigheid zal ik maar zeggen. Ik ben trots op hoe mijn teamgenoten omgaan met deze blootlegging van de feiten.
In de laatste minuten van de wedstrijd zette Peter E een aanval over links in en kon hij Erik bedienen die met een mooie backhandtik de bal in het doel sloeg: 2-0 voor ons en het doek viel voor de Engelsen. De volgende keer moeten we ons wel eerder belonen met meer doelpunten want voor de verdediging is het niet gezond zo lang onder spanning te moeten spelen.
Vermoeid maar zeer trots kwamen we van het veld en konden we voor een emotionele omhelzing naar onze twaalfde man langs het veld. En voor een welverdiend biertje.
Ik denk dat ik zo weer met Erik meerijd in zijn Jaguar met 31 graden zonder airco als we later in het toernooi tegen het sterke Engeland B zouden moeten spelen. Als dat dan ook maar tot 2-0 winst leidt.
Ik zag uit naar de terugrit in de Jaguar met Erik naar ons verblijf in Meerle. De euforie bij Roland en Frenkie was zo groot en aanstekelijk. Ik was wat stil maar genoot zeer van hen. Mijn vader keek mee vanuit de hemel, dit was exact de dag dat hij 30 jaar geleden overleed en voor hem had ik de wedstrijd gespeeld. Hij zag dat het goed was.
Peter E.
Wanneer een IMC leeftijdsklasse te weinig teams heeft om zelfstandig een toernooi/poules te vormen dan worden IMC teams wel eens toegevoegd aan de A poules. Dit is draagt voor beide levels niet echt bij in het spelplezier. Immers een IMC team legt het tegen de grote hockey landen dik af. Dan zijn uitslagen van boven de twintig tegengoals voor het IMC team geen uitzondering. Voor A landen, die erg op het prestatieve zijn gericht, is er dan eigenlijk ook weinig eer te behalen. En als je de pech hebt dat jij niet maar je concurrent wel tegen een IMC deelnemer loot dan ondervindt je indirect nadeel omdat jij een zware wedstrijd hebt moeten afwerken. Voor alle Masters leeftijden maakt zo’n wedstrijd in the end wel degelijk een enorm verschil.
Binnen een A poule doet een IMC buiten mededinging mee voor de WK titel. Er volgt na de poule rondes (round robin) altijd een onderling IMC vervolg voor de IMC Cup. Deze Cup is eigenlijk niets meer of minder waard dan een WK titel. Het is op alle Masters leeftijden gewoon geweldig dat iedereen bevlogen, fit en strijdlustig gaat voor mooie wedstrijden in de beste spirit mogelijk.
Een leven lang hockey, de Masters van A tot en met IMC tonen dat dat niet alleen mogelijk is maar geweldig om aan mee te doen.
Het aantal IMC teams groeit ieder jaar. Het zou daardoor goed mogelijk zijn dat de IMC toernooien en de WK toernooien in de toekomst niet meer binnen 1 toernooi organisatie structuur kunnen en daardoor zullen plaatsvinden. Dat wil zeggen, niet perse op dezelfde locaties en ook niet perse in dezelfde periodes.
Australië heeft haar Nationale B-teams inmiddels voor de toekomst teruggetrokken omdat ze de vermenging met A te verstorend zien. Ze geven daarmee ook ruimte aan de Southern Cross en Alliance organisaties.