Normaal gesproken geef je aan de verliezers ‘als pers’ minder aandacht en schrijf je kort wat troostende woorden in een van je berichten. Maar toen werden we gewezen op een van de zaken die binnen het Masters hockey nog niet zo goed geregeld is maar wel funest doorwerkte voor onze Leeuwinnen.

Nederland is niet uit op het terugdraaien van de wedstrijd.
WEL HEEFT NL aangegeven dat omdat dit ieder team kan overkomen door hoe de WMH competities organiseert er iets in de organisatie moet veranderen

Het probleem voor dit TeamNL begon bij de poule indeling.

Je zal je even in deze materie moeten inlezen maar dan weet je wel precies van het meer dan aannemelijke waarom de pot werd verloren. Nieuwsgierig? Lees verder!

De poule indeling

Binnen de Masters kan ieder aangesloten* land zich opgeven voor toernooi deelname. De Dames 50 poule bestond uit vijftien landen. WMH kampt vaak met capaciteit tekorten en zoekt naar zo min mogelijk totaal aantal wedstrijden, één grote poule faciliteert dit maar is niet de meest eerlijke sportieve organisatievorm. Ieder team speelde in de voorrondes vier wedstrijden. De wedstrijden ‘loting’ is gebaseerd op de ranking van de landen gebaseerd op de resultaten van het vorige WK, twee jaar terug.
*_{Aangesloten wil zeggen: de Nationale Bond (erkend door de FIH) is lid van de World Masters Hockey Organization. In ons NL geval is dat de KNHB en is de Vereniging (zonder clubhuis of velden) Masters Hockey Nederland, kortweg MHN, de uitvoerende verantwoordelijke. Voor de IWC competities zijn er ook nog andere hockey organisaties aangesloten zoals de Alliance, Scottish Tistles, Southern Cross, etc.}

WMH Competitie regels

De WMH Event commissie maakt voor het hele toernooi de wedstrijdschema’s en heeft daarvoor een Competition Handboek waarin uitgedacht is hoe je de indeling doet bij acht teams, of bijvoorbeeld negen/tien of elf, etc. voor ieder aantal is een theoretisch ‘passende’ indeling bedacht. Bij vijftien deelnemende teams is dat volgens de regels een structuur met drie poules. De nrs. één & twee en de twee beste nummers drie gaan in dit model door naar de kruisfinales. De overige teams spelen na de poulefase onderlinge wedstrijden voor de plaatsen negen t.m. vijftien. De WMH heeft deze eigen regel niet toegepast.

Meer/minder wedstrijden

Als je de drie poules toepast heb je totaal eenenvijftig wedstrijden. Er zijn volgens de regels soms ook alternatieven, in dit geval (vijftien deelnemers) is vier poules ook mogelijk. Bij vier poules spelen de teams totaal minder wedstrijden (tweeënveertig) en ook kan je alles in één grote poule stoppen. Dit laatste staat niet als keuze in het competition handboek maar levert wel minder totaal aantal wedstrijden op.
Op de WK is er beperkte beschikbaarheid van velden, officials en scheidsrechters. Wat overigens sterk negatief beïnvloed wordt door de wijze waarop de WMH de toernooien plant en organiseert. WMH kiest steeds vaker voor de minst aantal wedstrijden ‘oplossing’ met één poule; zelfs als die eigenlijk niet in de regels staat.

Rusttijden

In de poulefase is een minimum rusttijd (aanvangstijd wedstrijd B – aanvangstijd wedstrijd A) van achttien uur voorgeschreven. Vreemd genoeg is er reglementair voor de overgang van poulefase naar kruisfinales geen rusttijd minimum bepaald. Logisch (en zelfs juridisch verdedigbaar) zou zijn om dit getal van achttien uur, maar eigenlijk minstens vierentwintig, toch ook naar de zwaardere kruisfinales toe te hanteren.

Hoeveel rust kreeg NED vs NZL

Nederland startte haar laatste poule wedstrijd tegen Canada op 28 juli om 18:25. De dag erna, 29 juli om 11:00u moesten ze starten met de kruisfinale tegen Nieuw Zeeland. Daarmee had Oranje een virtuele rusttijd van maar zestien uur en vijfendertig minuten, die als je het beter analyseert nog de wedstrijdduur van de poule in zich heeft. In werkelijkheid heb je het hoogstens over MAAR VEERTIEN UUR.
Nieuw Zeeland speelde haar laatste poule wedstrijd op 27 juli om 10:50u. En logischer wijze op 29 juli om 11:00u de kruisfinale. De Kiwi’s hadden daarmee achtenveertig uur en tien minuten de tijd om te herstellen, te eten, blessures te behandelen, analyses te doen, teamtactiek te bespreken en misschien zelfs wel nog ergens te trainen. Er zit een verschil van eenendertig uur en vijfendertig tussen de rusttijden van de beide kruisfinalisten in het voordeel van de Nieuw Zeelanders. Dat is bijna ANDERHALVE DAG MEER en DRIE KEER ZOVEEL.

Extreem kort programma

De zestien en een half uur van NL zagen er ruwweg zo uit
18:25 – 20:00 Wedstrijd spelen tegen Canada
20:00 – 21:00 Uitlopen, napraten, supporters
21:00 – 21:45 Terugreis
21:45 – 22:15 Douchen, spullen schoonmaken
22:15 – 22:45 Lichte maaltijd
22:45 – 23:15 Napraten + Fysiotherapie
23:15 – 23:45 Naar bed
00:00 – 06:00 Slapen
06:00 – 06:30 Opstaan
06:30 – 07:00 Ontbijt
07:00 – 07:45 Fysiotherapie
07:45 – 08:45 Teambespreking
08:45 – 09:15 Klaarmaken
09:15 – 10:00 Heenreis
10:00 – 11:00 Warming up
11:00 Start Kruisfinale

Dit is verre van een optimale voorbereiding en al helemaal niet als je van een Poule naar de belangrijkere vervolg fase (1/4 – 1/2, 1/1 Finales) gaat.

Hoe lang duurt herstellen

Diverse bronnen stellen: Vrouwelijke hockeysters van 50 tot 54 jaar hebben doorgaans 48 tot 72 uur hersteltijd nodig na een intensieve inspanning van ca. anderhalf uur. Drie belangrijke factoren bepalen dit proces: slaap, voeding en persoonlijke conditie. Hoe goed de conditie van de Oranje Leeuwinnen ook mocht zijn, de twee andere factoren waren door de korte rusttijd niet zoals je dat zou willen en nodig hebt.

Over de poule indeling valt ook nog een en ander te zeggen. Daarin trof Nederland de zwaarste tegenstanders (gewogen naar huidige stand en niet de twee jaar geleden door totaal andere teams gespeelde WK). Zij speelden de laatste wedstrijd later dan alle andere kwart finalisten. Zij hadden daarmee dus de zwaarste belasting en de kortste hersteltijd.

Eerder wel gewonnen

Significant was de wedstrijd in de poule tegen dezelfde tegenstander Nieuw Zeeland. Deze eerste poulewedstrijd werd gespeeld toen beide partijen nog volledig fit aan het toernooi begonnen. Nederland won overtuigend met 3-1.

Jammer maar helaas, het lag niet aan jullie

Soms kan je als een Leeuwin vechten voor wat je waard bent. Soms kom je gewoon energie te kort. Dit laatste is meer dan aannemelijk waarom Nederlands Dames 50 het aflegde tegen de Nieuw Zeelandse Kiwi’s. Als de WMH de competitie beter had gecontroleerd op gelijkwaardige rusttijden, en als de WMH de voorgeschreven Poule indeling had gevolgd dan speel je een kwart finale niet tegen een eerdere tegenstander en ben je fit genoeg met kans om te winnen als betere ploeg. Helaas deze wedstrijd is al gespeeld en rest de strijd voor een vijfde plaats.

Beterschap

Nederland verloor in de wedstrijd ook nog een speelster die bij een verdedigende actie de doorzwaaiende stick van een tegenstandser in het gezicht kreeg. Met breuken in haar jukbeen en ziekenhuis opname als gevolg. Ze is donderdag geopereerd en maakt het naar omstandigheden goed. Ze kan binnenkort naar huis. We wensen haar namens heel hockey Nederland veel sterkte!

Kleine lettertjes

De WMH mag overigens, zo staat in de regels, van haar eigen regels afwijken als daar specifieke noodzaak voor is (voor insiders: iets met wij van WC eend).
Deze keer was NL de dupe maar dit kan ieder team overkomen door de wijze waarop de WMH dit organiseert en dat zou niet moeten kunnen.

English Summary of the story behind the Dutch losing the Quarter Final

Netherlands is not requesting that the result of the Women’s O50 quarter-final between the Netherlands and New Zealand be overturned. The system should be changed though.

The Netherlands Women’s 50+ team suffered a disappointing 2–1 quarter-final defeat to New Zealand, despite having beaten the same opponent 3–1 earlier in the group stage. While the result may seem surprising, the loss was largely influenced by flaws in the tournament schedule rather than the teams’ relative quality.

The World Masters Hockey (WMH) organization did not follow its own competition guidelines for a tournament with 15 participating teams. Instead of dividing the teams into three groups, WMH opted for a single-group format to reduce the total number of matches. This decision led to an uneven competition schedule and significant differences in recovery time before the knockout stage.

The Dutch team finished its final pool match against Canada on July 28 at 6:25 p.m. and had to play the quarter-final against New Zealand the following day at 11:00 a.m., leaving only 16 hours and 35 minutes to recover. But this includes the Round Robin match time and the Q4 warming up time. Looking at this objectively this means at the most 14 hours from end of physical exertion from last pool match till warming up for Q4. By contrast, New Zealand had over 48 hours between its last pool match (start) and the quarter-final—more than 31 hours of additional recovery time, three times as much as the Dutch.

This short turnaround left the Dutch players with little time for rest, sleep, recovery, tactical preparation, and physiotherapy. Research suggests that female hockey players aged 50–54 typically require 48 to 72 hours to recover from an intense match, making the Dutch schedule far from ideal.

The Netherlands also faced one the strongest opponents in the Round Robin and played its final pool match later than any of the other quarter-finalists, further increasing the physical burden. The earlier 3–1 victory over New Zealand, when both teams were equally rested, is evidence that the Dutch side was the stronger team under fair conditions.

In addition to the defeat, the Netherlands lost a player to a serious facial injury after being struck by an opponent’s stick. She suffered fractures to her cheekbone, required surgery, and was hospitalized. Fortunately, she is recovering well under the circumstances and is expected to return home soon.

The Dutch team’s elimination was less a reflection of its performance and more a consequence of tournament scheduling and competition management. If WMH had followed its own competition structure and ensured more equal recovery periods, the outcome of the quarter-final likely have been the other way around.

This time it were the Dutch who were disadvantaged but this could happen to any team which shouldn’t be.

Referentie: WMH document 20240930 EC_Competition Handbook Part B.pdf (chapter 5)

#Masters Hockey Nederland #NederlandHockeyMasters #Oranje #Oranje dames #TeamNL #WCMastersHockey2026 #WKMASTERS2026 #WMH Masters